W czerwcu 1948 roku w Zakrzewie koło Jarocina, w niszczejącym pałacu rodziny Dracheimów, który w roku 1886 wybudował Eli Carst, podjęto decyzję o utworzeniu domu dla bezdomnych kobiet z dziećmi. Jego pierwszym organizatorem był ówczesny samorząd Powiatu Jarocińskiego oraz Leon Jagła, który działał w latach 1948-1954 i był jednocześnie dyrektorem tej nowej instytucji. Placówka  wówczas nazywała się  Dom Samorządowy Matki i Dziecka i opiekowała się kobietami pokrzywdzonymi przez zawieruchę wojenną.

Na przełomie 1951 i 1952 dom został przekształcony na Zakład Specjalny dla Kobiet ze schorzeniami układu nerwowego. W roku 1952 zakład zmienił swój charakter ze samorządowego na państwowy. W sprawowanie opieki nad mieszkankami włączyły się wówczas siostry zakonne ze Zgromadzenia Wincentego Apaulo z Inowrocławia, które pełniły tę służbę od 1952 do 1980 roku.

 W latach 1954-1985 funkcję dyrektora sprawowała Władysława Krystyna Markiewicz. W latach 60-tych było wdrażane usamodzielnianie mieszkanek, celem przygotowania ich do nowego trybu życia. W Państwowym Domu Pomocy w Zakrzewie kończyły one specjalne szkoły zawodowe. Ponadto w tamtym czasie wyjeżdżały także na wczasy rehabilitacyjne, będące wówczas swojego rodzaju nowością. W 1962 roku Władysława Krystyna Markiewicz będąca dyrektorem placówki wyjechała do Belgii i Szwajcarii jako przedstawicielka delegowana z Polski i DPS-ów na roczne studium w ramach programu UNESCO, celem zdobycia doświadczenia i podzielenia się wiedzą oraz własnym doświadczeniem z innymi domami opieki, a także celem wprowadzenia nowych rozwiązań po powrocie do kraju.

W roku 1970 w Zakrzewie odbywały się praktyki dla uczniów Państwowej Szkoły pracowników Socjalnych z Poznania. Jako nowość, wprowadzono dodatkowo etaty opiekunek, które zaczęły funkcjonować niezależnie oprócz pielęgniarek i salowych. W roku 1978 utworzono w Zakrzewie Ośrodek Metodyczny dla Domów Pomocy Społecznej z ówczesnego województwa kaliskiego i leszczyńskiego. Dwa lata później utworzono Międzywojewódzki Ośrodek Metodyczny w Zakrzewie. W tym czasie również istniała „klasa życia” i działała pierwsza kawiarnia wśród DPS-ów. Prowadzono politykę pro-rodzinną: mieszkanki mogły kontaktować się ze swoimi dziećmi, które mogły tutaj przebywać w okresie świąt i wakacji.

W latach 1985-2013 dyrektorem DPS był Konrad Krzynowek. Za jego czasów nastąpiły znaczne zmiany we funkcjonowaniu placówki ze względu na wybudowanie nowego budynku mieszkalnego. W 1994 roku opracowano koncepcję budowy DPS w Zakrzewie w pełnym standardzie i zaprezentowano ją na sympozjum naukowym w Holandii. Wybudowano oczyszczalnię ścieków, , w znacznej mierze odrestaurowano zabytkowy park. Przebudowano również kotłownię węglową na olejową a potem gazową.

Od 1997 roku placówka realizowała wymagane standardy obowiązujące we wszystkich DPS-ach. Świadczenia te nie odbiegają od poziomu świadczeń, które obowiązują w Unii Europejskiej. W latach 1952-1972 DPS-em kierował Urząd Wojewódzki w Poznaniu, w latach 1972-1975 DPS podlegał Powiatowemu Prezydium Rady Narodowej w Jarocinie, natomiast w latach 1975-1998 był prowadzony przez kolejnych Wojewodów Kaliskich. Wojewódzki Zespół Pomocy Społecznej w Kaliszu nadzorował pracę Domu od 1990 do 1998 roku. Od 1998 roku DPS stał się ponownie instytucją samorządową, prowadzoną przez Powiat Jarociński. W listopadzie 2006 roku DPS jako jeden z pierwszych w Wielkopolsce osiągnął standard i został wpisany do Rejestru Domów Pomocy Społecznej.

Rok 2011 przyniósł kolejne zmiany. W kwietniu DPS otrzymał decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, że zespół pałacowo-parkowy położony w Zakrzewie nie podpadał pod działanie dekretu PKWN z 1944 roku o przeprowadzeniu reformy rolnej. Na tej podstawie spadkobiercy (rodzina Draheimów) odzyskali własności zespołu pałacowo-parkowego w Zakrzewie. Wiązało się to z pilną koniecznością znalezienia nowej lokalizacji DPS na terenie powiatu.

Od 2013 roku dyrektorem Domu jest Janusz Krawiec. W dniu 14 lutego 2014 roku do DPS-u został przyjęty pierwszy mężczyzna. W roku 2016 Dom zmienił siedzibę: na bazie dawnego biurowca Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w Kotlinie, powstał nowoczesny budynek Domu, który posiada 123 miejsca mieszkalne. Obecnie DPS przeznaczony jest dla dorosłych kobiet i mężczyzn niepełnosprawnych intelektualnie, a jego pełna nazwa brzmi: Dom Pomocy Społecznej im. Marii Kaczyńskiej w Kotlinie.